Going Home....Sweet Home....

Going Home....Sweet Home.... 23 sept. 2010

Al vroeg uit de veren, en na een klein ontbijtje op de kamer, togen wij met onze Ford Escape naar Dollar, het Auto-verhuurbedrijf. Eigenlijk, zo vonden wij, konden ze 'm best wel afschrijven! Hij had al zoveel kilometers gemaakt nu met ons! Misschien zouden ze hem voor 'n zacht prijsje wel in kunnen pakken en opsturen naar Velserbroek? Dit wilde helaas niet lukken, dus na het inleveren van deze fantastische auto, jumpten we op de Shuttle-bus met koffers, rolstoel enz enz die heen en weer rijdt naar het vliegveld.

Op 't vliegveld was het weer een heel gedoe. In Los Angeles was het iets minder erg dan in Chicago, maar beiden was niet fijn.... Hieronder een korte beschrijving van hoe het er in Chicago aan toe ging....

Alle spullen moesten uit de handbagage tassen op de band, je jas de zakken geleegd en alles op de band, je schoenen uit en op de band, m'n krukken op de band.... en ik (Renée) werd weggevoerd (werderom) alsof ik één of andere crimineel was! Na lang wachten, en afzijdig van iedereen gehouden te zijn, het niet reageren op m'n vragen die ik stelde, zoals; 'What's going on? What's happening? What did I do wrong?' raakte ik toch wel wat in paniek.... want waar was Stella dan? Toen zag ik haar ineens door de ramen, een heel stuk verderop van mij, bezig met alle spullen die van de band kwamen, en ze had zich zojuist gerealiseerd dat ik 'verdwenen' was.... ze maakte een geruststellend gebaar, maar ik was verre van dat. Na enige tijd, die voor mij uren duurde, kwam er weer een andere douanebeambte. Ze nam me mee naar het gedeelte waar Stella ook stond. Stella kwam naar me toe om me te omarmen, maar ze werd weggehouden door de douanebeambte! Ze mocht niet bij mij in de buurt komen of aanraken!!! Ik moest eerst volledig gefouilleerd worden, m'n rolstoel gecheckt enz. tot slot werd er zelfs op m'n rolstoel gecheckt, met een soort tape, naar sporen van drugs!!! En dat terwijl ik zo'n keurig medicijnen-paspoort had voor alle medicatie en dan voor met name de morfine-medicijnen!!!! Ik snapte er werkelijk niets meer van! Maar na de laatste (natuurlijk) negatieve test, mocht ook ik door de douane heen.... en m'n schoenen weer aan en andere kledingstukken!

Van Los Angeles naar Chicago, de binnenlandse vlucht, was het wederom een chaos! Weer liep het vertrek uit, wegens gebrek aan bergruimte voor de 'hand'bagage! Op Chicago-airport viel alles mee qua drukte, en werd ons keurig aangegeven hoe en waar we heen moesten, buiten dan dat de douane controle erg vervelend was daar... Dat we waren overgestapt op het vliegtuig dat ons naar Nederland zou brengen, werd er omgeroepen dat de mensen wel moesten bedenken, dat de toegestane handbagage pakketten in Europa veel lichter waren dan op Amerikaanse vluchten, en ook dat er maar 0,75 lit. sterke drank vervoerd mocht worden per persoon! Nou ja!

Dat we op een gegeven moment schuin boven New York vlogen, net boven de oceaan, begon het vliegtuig raar te bokken, te shaken en in kleine luchtzakken te geraken... we waren als de dood! We dachten beide ook terug aan het nagemaakte vliegtuigscene in Universal Studio's.... van een neergestort vliegtuig.... bbbbrrrr, niet aan denken nu! Gelukkig duurde het niet langer dan een 20 minuten....

De gehele vlucht verliep verder goed. Dat we eindelijk op Schiphol landden, was het erg bewolkt, en een héeeeel stuk kouder! Dat m'n rolstoel uit het ruim kwam, bleek ie behoorlijk mishandeld te zijn, door de werklui die het vliegtuig bepakken. Eerst wilde ik 'verhaal' halen hiervoor bij United Airlines, maar later bedacht ik me maar... we waren zo ontzettend moe.... Eén keer door de schuifdeuren bij de Nederlandse douane, werd ik op m'n koppie getikt! Daar stonden Bianca, Roger & Deylian al voor ons neus! Dat hadden we niet verwacht zó snel! Dus Roger ging de auto ophalen, en wij reden naar de stoeprand... alles in de auto geladen, en weg reed Roger en bracht ons veilig thuis.

Eén keer thuis gekomen stak Stella de sleutel in het slot, verwachtend om tante Corrie (die op het huis pastte en de katten & cavia verzorgde) in de gang tegen te komen! Wat schetste haar verbazing om daar Katja (moeder v. Renée} tegen te komen, die ter verwelkoming naar Velserbroek was gekomen met een grote fruitmand! Dit laatste om onze vitamientjes na het 'ongezonde' eten in Amerika weer aan te vullen!
In het korte chaos moment dat we thuis binnen kwamen, zijn Roger & Bianca weer naar huis vertrokken.

Wat schetst onze verbazing, dat we toen vernamen dat mijn zus Mirjam, nog op Schiphol ons aan het zoeken was! Wij hadden haar niet gezien! En ze had ons zo graag willen verrassen door ons op te halen! Helaas, er is iets misgegaan daarin! Dus even later kwam Mirjam ook binnen op de Lemsteraak. De katten en cavia waren ook blij ons weer terug te zien, en tante Corrie had ons een heus welkom verzorgd! Met prosecco en al! Heel erg leuk!

Na al het weerzien, wat eten en drinken zijn we toch maar richting slaapkamer vertrokken... we waren beide zóoo ontzettend moe (lees uitgeput), en ik wist wist amper nog wat voor of achter was, maar dat zal nog wel even zo blijven!

Maar het was een vakantie die ons nog lang zal heugen, alle moois wat we zagen, maybe 't ill next time, en waarschijnlijk dan een reisverhaal vanuit Canada!!!

En nu om á la Vera Lynn te spreken;
'It's time to say goodbye....'

The Final Countdown....

The Final Countdown.... 22 sept.2010

Vanochtend hadden we het plan om om 6 uur vanochtend richting Los Angeles te vertrekken.... Helaas, was Stella's bedje nog erg lekker warm, dus besloten we nog wat door te maffen! Dus dat we 1x wegreden vanuit San Diego, was het inmiddels 7.30u, en het al behoorlijk druk op de weg! We hebben er ruim 4 uur over gedaan, terwijl je er met normaal verkeer er ruim 2 uur over doet om in Los Angeles te komen!

Bea bracht ons keurig naar The Universal Studio's in Hollywood. We hadden al een ticket, dus in de rij staan was niet nodig! Eén maal binnen zijn we op advies van verschillende mensen, eerst de Universal Studio Bus-tour gaan doen! Nou dat was zeker genieten! En ons adrenaline peil was ook gelijk weer op en top in orde! We zagen o.a. King Kong in 3D, Jaws, Jurassic Parc in 3D, een stukje uit de TV-serie van 'Bones' wat zich afspeelde in een metro station, waar dan net op dat moment een aardbeving is! en allerlei andere bekende - en minder bekende film scenes.

We zagen er ook wat shows. Een stukje 3D avonturenfilm, uit de film van Terminator 3, met special effects zoals dat de robotjes hun propellers wind af gaven, en dat als er met explosies dingen uit elkaar knalden, de brokken je werkelijk om de oren vlogen, zodat je automatisch bukte als er wat op je af kwam suizen! En de stunt-actie-show WaterWorld. Zoals in de film speelt het zich af op het water... dat hebben we geweten! ;-) We waren drijf! De acteurs doen de ene stunt na de andere, erg leuk om te zien. Op een gegeven moment kwam er zelfs een klein watervliegtuig over de muur van WaterWorld heen vliegen! Je weet niet wat je meemaakt! En je snapt niet dat ze nog op tijd kunnen remmen, en niet het publiek insuizen! Heel spectaculair om te zien was dat!

We gingen ook nog naar het Lower Level. Daar waren nog andere shows met achtbanen etc. over The Mummy, Jurrasic Parc & King Kong. Helaas zijn we daar nergens in geweest omdat dat voor mij (Renée) niet haalbaar was. En daar ik ook al aardig wat te verduren had gehad met de studio bus tour, dorsten we dat niet meer aan. We zijn toen weer via een andere weg terug gegaan naar het Upper Level. Met een glazen kap overdekte roltrappen, 4 stuks in totaal gingen we steeds hoger en hoger, ik schat dat 1 roltrap zo'n 30 met. was.... alles moet ook in 't groot he bij die Amerikanen! ;-)

Wat ook spectaculair was, was dat na sluitingstijd van Universal Studio's, er een soort winkelstraat liep, the Universal City Walk, vol glitters en glamour, veel neon en muziek, waar iedereen dan ook naar toe door liep... We keken onze ogen weer uit naar alle wineltjes en eettentjes!

In de avond-spits zijn we dwars door Los Angeles naar onze laatste stop hier in Amerika gereden. Het West Inn hotel, wat vlak bij het vliegveld ligt. Zojuist hebben we ons ingecheckt voor de vlucht van morgen. Dan MOETEN we er erg vroeg uit, want eerst moet de auto retour, dan gaan wij naar het vliegveld, en daar de bagage inchecken en wachten tot we mogen vertrekken naar Chigago, en later op de dag, vertrekken we uit Chigago weer richting Nederland....

We hebben een geweldige 3 weken hier gehad. Ze zijn werkelijk omgevlogen, we hebben zo ontzettend veel gezien, gedaan en meegemaakt! Aan de ene kant is het jammer dat we al weer gaan, maar aan de andere kant is het maar goed ook... we missen beide de dieren heel erg, ons vakantiehuisje en de mensen van 'thuis' om ons heen.... en bovendien zou ik (Renée) het ook niet langer meer aankunnen waarschijnlijk, hoe graag ik misschien ook nog zou willen, m'n lijf is op en ik barst van de pijn ondanks alle pret-pillen, de 'accu' is weer helemaal leeg helaas. Maar één ding is zeker, en dat vinden we allebei: Het is het allemaal 3 dubbel en dwars en weer terug allemaal waard geweest!

Allemaal nogmaals bedankt voor het meelezen van onze Reis-blog en voor jullie leuke reacties erbij, zo waren we toch nog verbonden met 'Home'!

Another Shopping Day at San Diego!

Another Shopping Day at San Diego!!!! 21 sept.2010

Na een wat onrustige nacht, werden we om 9.30 u beneden in het hotel opgehaald door Shannon, Ada & Bianca. Vandaag zouden we gaan shoppen in een grote Outlet vlak voor de Mexicaanse grens! Wel 125 shops! Shannon zou voorop rijden, wij er achteraan! De weg terug zouden we met 'Lady Bea' moeten zien te redden!

Na het uitladen van de rolstoel, was het winkeltje in en winkeltje uit. Na een uur lopen door Ada, voor haar ook een rolstoel geleend bij de klantenservice van de Outlet. Dus als we nu winkel in en winkel uit gingen....was een wat kleiner winkeltje gelijk vol! of blokkeerden wij wheelies, de boel behoorlijk! Lekker gegeten daar, en daarna weer verder geshopt! Wat hebben wij gekocht dan? Euh.... Beide T-shirts met lange mouwen, we gaan ten slotte terug naar Holland! en nog wat gewone T-shirts. Een paar slippers voor Renée, en een nintendo XL met 2 spellen erbij!!! Gaaf! In totaal waren we zo'n $320,- lichter, maar wel blij met de nieuwe kleding en spulletjes!

Eind van de middag met behulp van Bea, de meiden terug gebracht naar Santee, een voorstadje van San Diego, waar ze logeren bij Robyn & Cathy thuis. Daar nog wat gedronken, toen was het 'time to say goodbye'.... moeilijk om van mensen die je lief vindt afscheid te nemen dan... zo vaak zullen we elkaar niet meer zien waarschijnlijk.... moeilijk, want Robyn & Cathy thanks again for welcoming us to your home and let us feel the warmed of your family. And thanks for showing us around in San Diego by Shannon & Megan! We'll think you're all wonderfull people, and especially beautifull at the inside!

Stil en met tranen in onze ogen, volgden we de aanwijzingen van Bea op, die ons weer de snelweg opleidde, weg van Robyn and family, terug naar ons hotel in San Diego.

We gaan zo onze koffers even her-inpakken, voor onze laatste trip. Buiten dat het de laatste dag van onze rondreis wordt, wordt het morgen ook nog een pittige dag. Vroeg op, naar Universal Studio's Hollywood in Los Angeles rijden, daar de dag doorbrengen, en erna het hotel in Los Angeles opzoeken!

SeaWorld San Diego!

SeaWorld!!! 20 sept.2010

Wederom werden we vandaag weer opgehaald door Robyn & Bianca! (Dat ik nog in haar auto mocht zitten!!! ;-) We gingen vandaag naar SeaWorld! Hier keken we beiden al de hele vakantie naar uit! Helaas ging Robyn niet echt mee..... alleen een scootmobiel regelen voor ons, erna moest ze naar haar werk. Dus zaten we met Bianca 'opgescheept'! Hihihi, grapje hoor Bianca, je weet wel beter, toch!!! Als eerste gingen we snel 'even' een kijkje bij Shamu kijken, tenminste de kleinste van de 4 shamu's... en deze reageerde heel grappig op mij. Zou ze me herkend hebben, van al die keren dat ik haar begluur via de webcam? Ze stopte bruusk midden in haar vaste rondje zwemmen, bekeek me van top tot teen, en ging rechtop in het water staan, misschien dacht ze wel; 'Wat een lekker hapje' want het leek net of ze lachte, haar tanden bloot en ze rolde met haar blauwe tong! We waren er alledrie zo verbaast door, dat er geen foto van geschoten is! Erna zwom ze haar vaste rondje weer...

Erna togen we naar de zeeleeuwen, waar het een kabaal was van je jewelste! Ze stonden zelfs rechtop tegen de glazen wand aan, te bedelen om voer! Je kon voor een paar dollar kleine visjes kopen en hun voeren, nou, en dat wisten ze maar al te goed!

Toen was het op naar de Dolfijnen show, we zaten door mij en m'n scootmobiel zowaar eerste klas! De show was groots opgezet, alhoewel er naar mijn indruk meer mensen, dan dolfijnen de show stalen! Terwijl menigeen toch echt voor de dolfijnen kwam! Maar als ze meededen aan de show, dan stalen ze ook echt de show! Geweldig, met schitterende sprongen en grapjes met de staart waardoor het publiek nat werd gemaakt! Erg gelachen hierom!

Dan was het tijd voor de volgende show! Shamu!!! Rennen om er op tijd te komen, en wederom zaten we eerste klas! Wat een dieren, enorm! Zo groots, echt je weet niet wat je ziet! En als die 'n bommetje maakten....wow, wat een dieren, en ze lijken zo vriendelijk. Maar de trainers gaan niet meer bij ze te water, door het 'ongeluk' dat in SeaWorld Florida gebeurd is. En tuurlijk is die angst gegrond, zo blijkt nu wel, maar het dier kan hier niets aan doen, het is en blijft een wild dier.

Na deze show voegde Shannon en haar dochtertje Megkaya zich bij ons! En lieten ons nog vele leuke en mooie dingen in het park zien. Stella & Bianca zijn nog als 2 pubers gillend en al in 'the journey to Atlantis' een wildwaterbaan geweest! En we kwamen ook nog bij een speciaal Noord Pool gedeelte... de wanden waren hier echt van ijs! En kkkoooouuuud! Bbbbrrr! Maar de ijsberen, pignuings, beluiga walvissen etc. voelden zich hier prima in thuis, dat was wel duidelijk!

Weer in een ander groot basin waren echt grote Pijlstaart Roggen! Gevaarlijk zou je denken, nou hier hebben ze er wat op gevonden.... sny gewoon de giftige pijltaart eraf! Ppppffff, 't is erg.... maar o.k., 't waren dus grote dieren, die echt door het water vliegen! En ook voor hun, kon je visjes kopen om ze te voeren. Wat een koppen... en Stella heeft ze geaait!

Op weg naar buiten, gingen Bianca & Stella nog 1 peukie doen....en zag ik dat je bij het basin van de dolfijnen kon komen! 't Was er al druk langs de rand, maar ik probeerde er toch ook bij te komen.... uiteindelijk is dat gelukt, en hees ik me omhoog uit de stoel, tegen de zijkant van de basinrand aan... en probeerde ook de dolfijnen te 'lokken'... en dit bijzondere gebeurde er; één van de dolfijnen maakte zich 'los' uit z'n groepje, en zwom naar de zijkant waar ik stond... hij draaide zich op z'n zij en keek zo omhoog naar mij! Ik mocht hem over z'n snuit aaien, hij knipperde vriendlijk met z'n oog naar me, ik kriebelde onder z'n kin, hij deed z'n bek open.... ik ging voorzichtig met m'n hand in z'n bek, wat een scherpe tanden (best eng).... 'n seconde later, begon ie heel zachtjes in m'n hand te bijten, ik vond het al hard genoeg, maar hij deed echt zachtjes.... toen was het voorbij, en zwom ie weg... mij perplex achterlatend. Wat een bijzondere dieren zijn dit toch.

Door Shannon ditmaal naar het hotel gebracht, heel lief tnx!
Morgen gaan we met Ada & Bianca naar een hele grote Outlet vlak voor de Mexicaanse grens! Helaas kan Robyn niet mee, ze moet werken, Shanon brengt ons weer heen en Bea moet ons maar naar het hotel terugbrengen!

Van Palm Springs naar San Diego

Van Palm Springs naar San Diego 19 sept.2010De reis van vandaag was er één van 'maar' 245 km!

Wederom een toch wel wat saaie 'background'.... Maar niet getreurd we kwamen ergens in 'the middle of nowhere' een grote vlooienmarkt tegen! Echt vanalles te koop hier, van geweren tot puppies, en wij kochten wat onderflappen! ;-)

Dat we 1x in het hotel in San Diego waren beland, heeft Stella gesms't naar Bianca & Ada dat we gearriveerd waren! Hun logeerden bij Bianca's stiefmam Robyn voor 3 weken hier in San Diego! Na een 20 minuten wordt er ineens bescheiden op de deur geklopt....'Roomservice'... huh? We didn't order something! Staan daar Bianca, Ada en Robyn voor de deur! Geweldig!!!! We hebben afgesproken om met Robyn & kids te gaan eten bij een Italiaans Restaurant in Santee en werden hier keurig voor opgehaald door taxi-bedrijf Megan & Bianca! En 't was nog een goeie Italiaan ook! Lekker gegeten daar en gezellig met z'n allen! Erna nog meegegaan naar het huis van Robyn & Cathy. Leuke stek wonen ze en een heerlijk bakkie 'Hollandse' koffie gehad!

Erna door Robyn & Bianca naar ons hotel weggebracht... helaas werd het mij allemaal een beetje te veel.... en werd erg ziek in de auto op de weg terug... gelukkig heb ik altijd een hyperventilatie zakje bij me! ;-) en werd er niets vies in de auto! Erna na een douche, en mijzelf op bed gedeponeerd, ik geloof dat ik voor de verandering eens in 1x in slaap ben gevallen!

Even 'n inhaal-schrijf-verslagdag!

Palmsprings, za. 18 sept. 2010
Even 'n inhaal-schrijf-verslagdag! Palm Springs, za.18 sept. 2010

Dat we van Page naar Sedona reden.... was 't nogal een boring road.... (tja, je raakt nogal gewend aan al die spectaculaire uitzichten! ;-) En er waren ook nogal wat trieste hutjes en sta-caravans te zien, waar veelal de originele bewoners van Amrika, nu hun thuis in hebben. Maar na 'n 1 1/2 uur rijden werd dat toch wel anders! Nóg meer van die rooie rots-zooi!!! Zelfs bos! Wat een wonderlijke natuur toch hier! In het plaatsje Sedona, waren de huizen of van hout, of van dezelfde rooie rots-zooi gemaakt als het gebergte van de Grand Canyon. 't Was een leuk stadje, een echt cowboy-stadje maar met de behoorlijk opgelopen temperatuur, hebben we verder niet veel uitgevoerd. 's Avonds hebben we een heerlijke steak gegeten in een 'echt' cowboy-restaurant! Alle menu's waren gebaseerd op de traditionele cowboy-maaltijden uit de tijd dat ze rondtrokken met de koetjes of met de huifkar enz. En ik moet zeggen; 't smaakte heerlijk!

De volgende ochtend, zijn we op advies van Anie & Sandra, gaan ontbijten bij de Coffee-Pot. Men kon daar kiezen van de menu-kaart uit 101 verschillende omelet soorten! Nou we hebben zitten smullen hoor! We hadden onze buikjes meer dan vol, want de lunch hebben we maar overgeslagen!

Maar na het ontbijt gingen we dus weer verder met onze reis. De volgende stop zou Montezuma's Castle zijn. Een woning gebouwd tegen de rotswand aan, en erin uitgehouwen, stammend vanuit ....euh.....a long time ago! Was mooi om te zien, en we zagen ook nog 2 soorten hagedissen, een roadrunner (vogeltje) en een grondeekhoorn!

Erna moesten we op onze volgende stek in Scottsdale zijn. Een voorstadje van Phoenix (Arizona). Dit was echt een saaie weg.... dus dat we onderweg een Outlet tegen kwamen, was dit een welkome afwisseling! ;-)De temperatuur steeg hier naar voor ons abnormale waarden; 43,3 graden! Dus in de zon zitten is er hier zeker niet bij! Het hotel in Scottsdale was erg gastvrij en gezellig. Na 17 u begonnen óok wij te snappen waarom! ;-) Tussen 17 - 19 u was er n.l. op de binnenplaats van het hotel gratis cocktails drinken! Nou dat was niet tegen dove-mans oren gezegd! Want alle talen waren stipt om 17u alom vertegenwoordigt! Geweldig! Men kon kiezen uit 3 verschillende cocktails, en deze verschilden ook weer per dag! En als je plastic koffie-bekertje leeg was..... kon je gewoon weer een nieuwe, naar keuze, gaan halen! In het hotel daar ook nog 2 erg aardige mensen uit Hamburg ontmoet. Als het lukken wil, gaan we t.z.t. mailen met elkaar!

De 2e dag in Scottsdale hebben we een deel van het oude Apache-Trail gereden. Erg mooie en ook 'n leuke route om te doen. De eerste stop was bij een soort Gallery.... eigenlijk wisten we niet dat het een gallery was, dat kon je aan de buitenkant niet zien... er stonden 2 grote wigwam's aan de zijkant opgesteld en een muildier in een kraal, en het hutje zelf was een houten keet. Met op de veranda een beer van een kerel, groot, zeker 2 met., en je kunt hem het beste typeren als het oeroude houthakkers-type. Dikke zware laarzen aan (ondanks de hitte) z'n broek erin gepropt, een lange baard, een strooien flaphoed, een dikke flanellen geruite blouse met witte bred bretels! En weet je wat ie zei dat we de veranda op kwamen lopen? 'Yeah!!! Two more, for poker!'.... We lagen gelijk in een deuk! Want wij zochten alleen maar een hoed! ;-) Binnen gekomen, bleek het geen souveniersshopje te zijn.... maar een gallery, met de mooiste schilderijen, foto's en houtsnijwerken. De gallery-houder was een klein kereltje van dik in de 70, met de mooiste verhalen, waaronder ondermeer over zijn Indiaanse stamgenoten, en Portugese voorouders, waarover hij maar niet kon ophouden met vertellen! Geweldig, wat een mooie mensen!

Dat we uiteindelijk 'vrij' gelaten waren, uit de gallery, reden we door naar onze 2e stop. Dit was een ghost-town bij een oude zilvermijn. Erg leuk om te zien, al wordt het toerisme hier goed uitgebuit.... je zou bijna denken dat de beheerders familie van de Daltons was.... Maar o.k. ook leuke plaatjes van al deze mooie 'ouwe troep' kunnen schieten e van de cactussen langs de weg.

Hierna naar onze 3e en laatste stop gereden. Dit was het plaatsje Tortilla Flat aan het mooie Canyon Lake. Hier een heuse Saloon binnen gestapt om daar wat te lunchen. Dit lunchen deed je aan de bar. Alleen niet op een bar-kruk, maar op een zadel! Een echt western zadel! Great!!! Na de lunch hier, zijn we het stuk Apache-Trail weer terug gereden, wat ook wel grappig was, want vanaf de andere kant zie je weer heel andere dingen!

Weer terug in Scottsdale, de rolstoel opgehaald, en met de auto Down-town gereden. Echt heel leuk gedaan was dit oude stadsgedeelte, in western stijl opgetrokken en/of gerenoveerd. Allemaal winkeltjes en restaurantjes! De temperatuur was vandaag 45 graden, dus het was echt winkeltje in en uit! Daar geslaagd voor een leuke stro-hoed tegen de zon. Dat is hier echt wel nodig.

Eind van de middag was hetweer verzamelen voor de cocktails in de bar, en werd het een gezellige avond met onze Duitse vrienden.

Vandaag vertrokken vanuit Scottsdale naar Palm Springs. Een lange rit van 445 km. Een saaie rit, kaal, woestijn, geen begroeiing of zo, echt woestenij.... Buiten was het weer zo'n 40 graden. Tussen de middag getankt bij een groot pomp-station. We gingen naar binnen om af te rekenen, toen zei de vrouw achter de kassa in het Nederlands: 'Kom je uit Holland?' Zij hoorde dit aan ons accent... de vrouw bleek in de jaren 60 te zijn geemigreerd naar Amerika. In Palm Springs aangekomen wist Bea het hotel weer in 1x te vinden! Fijne meid hoor, die Bea! ;-) Na de spullen in de, wederom ruime, hotelkamer gezet te hebben, zijn we gaan eten bij de plaatselijke Thai.

Morgen naar San Diego, waar we met vrienden van ons, die vandaag er zijn aangekomen vanuit Nederland, wat zullen afspreken voor 1 dag. Nu lekker op bed, Stella met een Corona-biertje en ik met een wijntje dit verslag aan het afronden. Stella heeft echt heimwee naar huis en is blij dat we steeds dichter bij L.A. komen. Niet dat ze niet geniet, ze vindt het hier net zo schitterend als mij, maar terug naar de 'gewone' gang van zaken, zou ze nu ook wel o.k. vinden. Ik heb naar sommige dingen, dieren, mensen wel heimwee, maar ik zou er rustig nog een week of wat bij kunen plakken.... ik wist niet eens dat er al ruim 2 weken voorbij waren! Ppppffff! ;-) Maar m'n lijf heeft al ruim aan de handrem getrokken, helaas. 'k Heb best veel pijn ('k zit inmiddels weer aan de 'pret-pleisters'), erg moe, en op m'n rug zitten ter hoogte van de hernia's weer 'spontaan' blauwe plekken.... Maar weet je, 't is het allemaal waard, en we hebben veel moois om op terug te kunnen kijken! Dat neemt niemand ons meer af!

En nu is het hier al weer 20.30 uur!
Hoogste tijd, om te gaan slapen....
Tot snel, allemaal!

?

'n Relax-dagje Page (Arizona)

in de buurt.... alsof we al niet genoeg afcrossen! Maar dit zou een korte route zijn + 200 km heen & terug. Wederom een verrassende rit, die eerst met een vrij saai landschap begon, wat weer veranderde in een landschap wat net zoiets was als in Zion-park.

Het was een hele rustige weg, heel af en toe zagen we een auto of overstekend wild, in de vorm van een grond-eekhoorn. Toen ineens riep Stella uit; 'Wat loopt daar nou?' rustig over de weg naar de andere kant te sjokken..... Dat we dichterbij kwamen, hebben we flink vaart geminderd, want 'het'was al overgestoken.... en we wisten nog steeds niet wat het nu was! Met een gangetje van zo'n 20 km per uur kijken we recht in de ogen van een coyote!!! Gaaaaaaf!!!! En hij keek ons net zo verbaasd terug weer aan! Gelukkig maar, anders had ik nooit een foto van hem kunnen maken! Nog weer een 20 km verderop een groepje wilde paarden! Hoe Amerikaans wil je 't hebben! Gaaf toch? Op de terugweg bij wat Hopi-indianen, met hun kraampje een hanger gekocht (schildpadje van Hematiet) en een kerstbal! Ja je leest het goed! Helemaal met de hand van klei vervaardigd, en beschilderd met paardehaar! Ik hoop dat ie heel blijft op de reis terug! Wat zijn wij Nederlanders toch weer vooruit denkend! ;-)

Terug in het dorpje Page eerst bij een supermarkt boodschappen gedaan.... en je raadt nooit hoe! We komen er binnen, staan rechts van de ingang 2 scoot-mobiels met een giga-boodschappenmand voorop! Te leen, voor minder valide klanten... ik had er eigenlijk zo mee naar buiten moeten rijden, want ik mis de mijne behoorlijk hier! Alles in de rolstoel of met krukken is niet niks, en hardstikke zwaar! (M'n schouder is weer behoorlijk naar de kl*te straks ben ik bang...) Dus met die scootmobiel in de supermarkt gesjeesd, was ook leuk voor Stella, hoefde zij eens niet met een kar vol te lopen! Toen in de plaatselijke Pizza-hut een pizzaatje gegeten en erna naar de kamer in het hotel. Daar aangekomen, ben ik in slaap gevallen.... zo moe van alle indrukken, wat we zien en doen.... Nu zitten we beide klaar wakker dit te schrijven, her te beleven met een glaasje wijn erbij. De fles moet tenslotte leeg.... die mag morgen niet geopend mee in de auto! Jaja...ze zijn hier heel wat strenger dan bij ons! Morgen rijden we weer door, van Page naar Sedona. En aan de weersberichten te zien wordt het alleen maar nog warmer vanaf daar!!!

Van Las Vegas (Nevada) naar Page (Arizona)

Van Las Vegas (Nevada) naar Page (Arizona)ma. 13 sept.2010

Na een slechte nacht, mede door al het 'gewandel' en 'gehang' op de Strip van Las Vegas, zijn we beiden blij dat we zijn ontsnapt aan dit 'gekkenhuis'!

De trip van vandaag ging naar Page, wat ligt bij het grote Lake Powell (435 km). Maar voordat we hier waren reden we door Zion, een prachtig natuurlandschap. Het was wederom een lange rit, en zit.... maar door Zion was zóooooo mooi! Het is een landschap waar je stil van wordt, en vol be- en verwondering naar blijft kijken. Anders kan ik het niet uitleggen. Heel veel mooie plaatjes geschoten, misschien begrijpen jullie aan de hand hiervan wat ik bedoel. (Als je alles wilt zien, komen jullie maar een keer op toer-beurt kijken ;-) Waarvan zelfs een plaatje van een kudde Bizons in de verte!

Dat we net Zion uitreden, zag Stella een Outlet-center. En off course.... er moest even geshopt worden! Maar niet geslaagd... ;-D Daar ook nog even een plas-stop en een Junior-Wopper-menu gegeten....want dat is big enough for us Dutchies! Verder gegaan richting Page, en net ervoor zagen we het gigantische Lake Powell.... daar hoor je morgen waarschijnlijk meer over ;-) 's Avonds een wijntje aan de bar in het leuke hotel hier genomen en aan de praat geraakt met een Belg, een Deen en Amerikaan van Poolse afkomst! De Belg en de Deen trokken op de Harley door Nevada. De man uit Phoenix was op weg naar Las Vegas..... nee not for gambling, as we thought! Voor de shows! Daar hadden wij helaas niet aan gedacht, in het opmaakplan van onze reis... Nu is 't bedtijd voor hier! Good night, sleep tight! Bye bye!