De rit naar Bakersfield...... vrij.10 sept.2010

Na een heerlijke warme douche, gingen we op weg naar Starbucks.
Ons ontbijtje daar was weer lekker, en vertrokken we richting Bakersfield....
Maar omdat dit een behoorlijk saai stuk van de route is, moest er even een intermezzo plaats vinden. Dat we halverwege waren, gingen we van de weg af richting Sequoia-park waar er gigantische bomen te zien waren. (Zie foto's) Soms pasten ze niet eens in de camera-lens!

De hoogste top daar (uitzichtpunt) is de bergkei Moro-rock van bijna 2000 m hoogte, waarvandaan je dan het gehele Giant-Forest kunt overzien. Klein nadeeltje hier was, dat het alleen te bereiken is door een stenen trap van 400 treden! Geen klusje van niks, en zeker niet voor mij! Dus trok Stella erop uit voor de nodige 'plaatjes'! Na ongeveer 3 kwartier kwam ze weer beneden.... met de mededeling: 'ik heb toch wel wat voor je over hoor!' , en dat het een prachtig uitzicht was (zie foto's).

Overal trouwens,was het uitzicht even adembenemend, en waren er ook weer van die aparte rots-formatie. Soms was het zelfs nét of er een paar reuzen aan het bowlen waren geweest! Heel erg vreemd, van die grote keien, uit de middle of nowhere, midden in een grasland!
De bomen die er waren, waren giga..... uitgehold, zou er rustig een auto doorheen kunnen rijden! En héeeeeel lang! De grootse Giant is zo'n 81 m hoog! De omtrek betrekt zo'n 30 m!!!, met een heel aparte kleur, een beetje roodbruin, net of ze van klei waren zo leek het soms. Helaas nog steeds geen andere 'wilde' dieren gezien dan 'rare' vogels en eekhoorns!

Toen weer de weg terug, uit Sequoia Park, behoorlijk steil hoor, vergis je niet! Eén keer weer op de weg naar Bakersfield was het maar een saaie boel, dus onderweg maar wat mooie foto's van Trucks geschoten... Wat gegeten bij Kentucky Fried Chicken. Weer buiten gekomen raakten we aan de praat met een vrouw die een hond bij zich had, waarvan bleek dat ie vastgebonden stond bij een supermarkt, waarschijnlijk al sinds gisteravond, en z'n broertje stond een kleine 100 m verderop vastgebonden! Dit schijnt vaak voor te komen in Bakersfield. Zoals de mevrouw vertelde: 'People move, then they leave them behind.....' Triest vinden we dat, grote dierenliefhebsters als we zijn.... 't is dat een 3e ticket veel kost, maar anders....
Erna ons hotel weer opgezocht, alles zag er keurig uit hier, Coronaatje aan de bar gedronken, de 2e meegenomen naar de kamer en onder 't genot hiervan zit ik nu de reisblog te schrijven.

Morgen heel vroeg eruit 5.45 u.... (ik dacht dat we op vakantie waaren ;-). Een 'heavy' day, want morgen maken we de meeste kilometers p/dag van de gehele reis, maar liefst 550 km. Morgen rijden we van Bakersfield, door Death Valley naar Las Vegas! SoVegas, here we come!