Palmsprings, za. 18 sept. 2010
Even 'n inhaal-schrijf-verslagdag! Palm Springs, za.18 sept. 2010

Dat we van Page naar Sedona reden.... was 't nogal een boring road.... (tja, je raakt nogal gewend aan al die spectaculaire uitzichten! ;-) En er waren ook nogal wat trieste hutjes en sta-caravans te zien, waar veelal de originele bewoners van Amrika, nu hun thuis in hebben. Maar na 'n 1 1/2 uur rijden werd dat toch wel anders! Nóg meer van die rooie rots-zooi!!! Zelfs bos! Wat een wonderlijke natuur toch hier! In het plaatsje Sedona, waren de huizen of van hout, of van dezelfde rooie rots-zooi gemaakt als het gebergte van de Grand Canyon. 't Was een leuk stadje, een echt cowboy-stadje maar met de behoorlijk opgelopen temperatuur, hebben we verder niet veel uitgevoerd. 's Avonds hebben we een heerlijke steak gegeten in een 'echt' cowboy-restaurant! Alle menu's waren gebaseerd op de traditionele cowboy-maaltijden uit de tijd dat ze rondtrokken met de koetjes of met de huifkar enz. En ik moet zeggen; 't smaakte heerlijk!

De volgende ochtend, zijn we op advies van Anie & Sandra, gaan ontbijten bij de Coffee-Pot. Men kon daar kiezen van de menu-kaart uit 101 verschillende omelet soorten! Nou we hebben zitten smullen hoor! We hadden onze buikjes meer dan vol, want de lunch hebben we maar overgeslagen!

Maar na het ontbijt gingen we dus weer verder met onze reis. De volgende stop zou Montezuma's Castle zijn. Een woning gebouwd tegen de rotswand aan, en erin uitgehouwen, stammend vanuit ....euh.....a long time ago! Was mooi om te zien, en we zagen ook nog 2 soorten hagedissen, een roadrunner (vogeltje) en een grondeekhoorn!

Erna moesten we op onze volgende stek in Scottsdale zijn. Een voorstadje van Phoenix (Arizona). Dit was echt een saaie weg.... dus dat we onderweg een Outlet tegen kwamen, was dit een welkome afwisseling! ;-)De temperatuur steeg hier naar voor ons abnormale waarden; 43,3 graden! Dus in de zon zitten is er hier zeker niet bij! Het hotel in Scottsdale was erg gastvrij en gezellig. Na 17 u begonnen óok wij te snappen waarom! ;-) Tussen 17 - 19 u was er n.l. op de binnenplaats van het hotel gratis cocktails drinken! Nou dat was niet tegen dove-mans oren gezegd! Want alle talen waren stipt om 17u alom vertegenwoordigt! Geweldig! Men kon kiezen uit 3 verschillende cocktails, en deze verschilden ook weer per dag! En als je plastic koffie-bekertje leeg was..... kon je gewoon weer een nieuwe, naar keuze, gaan halen! In het hotel daar ook nog 2 erg aardige mensen uit Hamburg ontmoet. Als het lukken wil, gaan we t.z.t. mailen met elkaar!

De 2e dag in Scottsdale hebben we een deel van het oude Apache-Trail gereden. Erg mooie en ook 'n leuke route om te doen. De eerste stop was bij een soort Gallery.... eigenlijk wisten we niet dat het een gallery was, dat kon je aan de buitenkant niet zien... er stonden 2 grote wigwam's aan de zijkant opgesteld en een muildier in een kraal, en het hutje zelf was een houten keet. Met op de veranda een beer van een kerel, groot, zeker 2 met., en je kunt hem het beste typeren als het oeroude houthakkers-type. Dikke zware laarzen aan (ondanks de hitte) z'n broek erin gepropt, een lange baard, een strooien flaphoed, een dikke flanellen geruite blouse met witte bred bretels! En weet je wat ie zei dat we de veranda op kwamen lopen? 'Yeah!!! Two more, for poker!'.... We lagen gelijk in een deuk! Want wij zochten alleen maar een hoed! ;-) Binnen gekomen, bleek het geen souveniersshopje te zijn.... maar een gallery, met de mooiste schilderijen, foto's en houtsnijwerken. De gallery-houder was een klein kereltje van dik in de 70, met de mooiste verhalen, waaronder ondermeer over zijn Indiaanse stamgenoten, en Portugese voorouders, waarover hij maar niet kon ophouden met vertellen! Geweldig, wat een mooie mensen!

Dat we uiteindelijk 'vrij' gelaten waren, uit de gallery, reden we door naar onze 2e stop. Dit was een ghost-town bij een oude zilvermijn. Erg leuk om te zien, al wordt het toerisme hier goed uitgebuit.... je zou bijna denken dat de beheerders familie van de Daltons was.... Maar o.k. ook leuke plaatjes van al deze mooie 'ouwe troep' kunnen schieten e van de cactussen langs de weg.

Hierna naar onze 3e en laatste stop gereden. Dit was het plaatsje Tortilla Flat aan het mooie Canyon Lake. Hier een heuse Saloon binnen gestapt om daar wat te lunchen. Dit lunchen deed je aan de bar. Alleen niet op een bar-kruk, maar op een zadel! Een echt western zadel! Great!!! Na de lunch hier, zijn we het stuk Apache-Trail weer terug gereden, wat ook wel grappig was, want vanaf de andere kant zie je weer heel andere dingen!

Weer terug in Scottsdale, de rolstoel opgehaald, en met de auto Down-town gereden. Echt heel leuk gedaan was dit oude stadsgedeelte, in western stijl opgetrokken en/of gerenoveerd. Allemaal winkeltjes en restaurantjes! De temperatuur was vandaag 45 graden, dus het was echt winkeltje in en uit! Daar geslaagd voor een leuke stro-hoed tegen de zon. Dat is hier echt wel nodig.

Eind van de middag was hetweer verzamelen voor de cocktails in de bar, en werd het een gezellige avond met onze Duitse vrienden.

Vandaag vertrokken vanuit Scottsdale naar Palm Springs. Een lange rit van 445 km. Een saaie rit, kaal, woestijn, geen begroeiing of zo, echt woestenij.... Buiten was het weer zo'n 40 graden. Tussen de middag getankt bij een groot pomp-station. We gingen naar binnen om af te rekenen, toen zei de vrouw achter de kassa in het Nederlands: 'Kom je uit Holland?' Zij hoorde dit aan ons accent... de vrouw bleek in de jaren 60 te zijn geemigreerd naar Amerika. In Palm Springs aangekomen wist Bea het hotel weer in 1x te vinden! Fijne meid hoor, die Bea! ;-) Na de spullen in de, wederom ruime, hotelkamer gezet te hebben, zijn we gaan eten bij de plaatselijke Thai.

Morgen naar San Diego, waar we met vrienden van ons, die vandaag er zijn aangekomen vanuit Nederland, wat zullen afspreken voor 1 dag. Nu lekker op bed, Stella met een Corona-biertje en ik met een wijntje dit verslag aan het afronden. Stella heeft echt heimwee naar huis en is blij dat we steeds dichter bij L.A. komen. Niet dat ze niet geniet, ze vindt het hier net zo schitterend als mij, maar terug naar de 'gewone' gang van zaken, zou ze nu ook wel o.k. vinden. Ik heb naar sommige dingen, dieren, mensen wel heimwee, maar ik zou er rustig nog een week of wat bij kunen plakken.... ik wist niet eens dat er al ruim 2 weken voorbij waren! Ppppffff! ;-) Maar m'n lijf heeft al ruim aan de handrem getrokken, helaas. 'k Heb best veel pijn ('k zit inmiddels weer aan de 'pret-pleisters'), erg moe, en op m'n rug zitten ter hoogte van de hernia's weer 'spontaan' blauwe plekken.... Maar weet je, 't is het allemaal waard, en we hebben veel moois om op terug te kunnen kijken! Dat neemt niemand ons meer af!

En nu is het hier al weer 20.30 uur!
Hoogste tijd, om te gaan slapen....
Tot snel, allemaal!

?