Vanmorgen om 3.30u ging onze wekker.....hoezo vakantie! ;-) Na wassen, een banaantje , en wat water uit de jerry-can togen we naar beneden alwaar we stipt om 4.16u werden opgehaald! Na een sight-seeing-tour (oppikken van andere mensen) door Vegas by night ging het wederom de snelweg op naar een vliegveld in de buurt! Het vliegveld bleek bij het plaatsje Boulder te liggen. Stella en ik hadden beide flink de zenuwen, we gingen beide voor het eerst met zo'n kleine koffie-molen (chesna) de lucht in! Gelukkig hadden we na het inchecken, en wegen van onze persoontjes nog tijd voor een bak koffie en een croissant.

Toen was het zo ver..... onze groep 'The Orange Stickers' werd omgeroepen.... met knikkende knietjes liepen we mee naar de bus die ons over het vliegveldje zou trandporteren. Een oude opa van dik in de 70jr was onze chauffeur. Dat valt ons hier in Amerika iedere dag weer op; hoeveel echt bejaarde mensen hier nog moeten werken, voor hun levensonderhoud....soms te triest voor woorden om te zien. Zelfs in het hotel, de groupiers achter de goktafels zijn dik op leeftijd! Wat is een verzorgings-staatje als Nederland dan bijzonder besef je weer.

Dat we uit de bus stapten, werden we persoonlijk ontvangen door de piloot van het vlieguigje. Na flink ingesnoerd te zijn, startte de motoren. We keken elkaar aan met een blik van; 'Waar zijn we nu weer aan begonnen'.... 'But we must sit back and enjoy the trip', zei de piloot! Het opstijgen was eng, ik heb geloof ik Stella's hand fijngeknepen.... het ging namelijk in kleine etappes omhoog. Maar 1x boven, overwon de fotograaf het van de angst, en begon de foto-shoot. Onder de verrassende begeleiding van een Nederlands gesproken bandje, met 'hemelse' muziek, vlogen we over Hoover dam, Lake Meat, Colorado River (de rivier die ik ooit nog eens zo graag had willen afvaren in een kajak, helaas...) en de West-rim van de Grand-Canyon. De gehele vlucht duurde een 75 min. en was alles meer dan waard. In 1 woord geweldig, een schitterende ervaring, en wat een bijzonder landschap.

Na de 'bumpy' landing weer op de terugweg naar het hotel, nu een tour by daylight door Las Vegas en er wat foto'svan kunnen schieten. Onderweg, overviel iedere keer de slaap. Bij het hotel zag Stella op haar horloge dat we nog terecht konden voor een brunch in het hotel. En wat voor 1!!! Groots! Alle lekkers wat je maar kunt bedenken! En dit is nota bene maar een 2 sterren hotel! Wat zal het dan allemaal niet zijn bijvoorbeeld at the Thrumps? ;-) Een heerlijke brunch, met toast en warme beenham, heerlijk! Die hadden we gemist! En een toetje van koffie en donuts! Hahahaha....

Na de brunch binnen door het hotel terug naar onze kamer gegaan. My goodness....wat een gekkenhuis zo'n casino. Sommigen mensen hingen nu al (of nog) met drank op om 'hun' gokkast! Dat gaat ons toch nét iets té ver!

Erna ons bed weer in en nog wat geslapen. Nu vertoeven we in onze kamer, in afwachting van waneer de temperatuur weer gaat dalen. Momenteel is het hier buiten 103 graden Fahrenheit (+ 39, 4 graden Celsius). Het zal wel 18 u zijn voordat we naar buiten kunnen....

Om 18.15u namen we het shuttle-busje van het hotel, waarmee we op DE Strip van Las Vegas werden afgezet. Eenmaal uitgestapt, .... daar stonden we dan, in het Madhouse 'Las Vegas'! Druk, veel erg veel kabaal, verkeer, getoeter, allerlei bezienswaardigheden, veel neon verlichting in alle mogelijke kleuren, bewegende reclameborden, spuitende fonteinen, vuurspuwende bergen, enterende piraten, drukke mensen en dronken mensen... Wij als Nederlanders (Europeanen) denken dat Amsterdam 'gek' is...... nou ik kan je vertellen dat Amsterdam nog niet de helft is van wat hier allemaal gebeurd en kan!

Na 2u wat her en der te hebben rondgelopen en -gehangen op deze Strip, keken we elkaar aan.... Is DIT het nou? Of worden we hier nou toch echt té oud voor? .... en zijn wat Japans gaan eten op 5 hoog, even weg uit die zooi. Erna nog doorgelopen naar het Venetian, want tja; 'dat moet je toch gezien hebben'.... toen vandaar een taxi genomen naar ons hotel het Palace Station.